Χαράλαμπος Καϊμάκης

Με την παρούσα επιστολή δηλώνω δημόσια την άρνηση στράτευσης. Δέχομαι ωστόσο να υπηρετήσω την εναλλακτική θητεία σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 59 του Ν. 3421/2005. Γνωρίζω ωστόσο το γεγονός ότι αυτή η μορφή θητείας δεν έχει ως σκοπό να δώσει μία εναλλακτική λύση για όποιον δεν συμφωνεί με την ύπαρξη στρατού και την υποχρεωτική στράτευση, αλλά να τιμωρήσει και να αποτρέψει τους νέους που επιθυμούν να απέχουν από το στρατό.


Επίσης δεν δέχομαι ότι μία επιτροπή, ανεξαρτήτως από τα άτομα που την συγκροτούν, είναι σε θέση να κρίνει το κατά πόσο αυτά που πιστεύω συνάδουν με την γενικότερη αντίληψή μου περί ζωής και επαρκούν ώστε να μην καταταγώ στο στρατό.
Αρνούμαι να πάω στο στρατό μόνο και μόνο επειδή το επιβάλει ένας νόμος μιας χώρας. Μιας χώρας στην οποία έτυχε να γεννηθώ, και η οποία με ταυτίζει με όλους εκείνους που ζουν από τη μία πλευρά μιας νοητής γραμμής αλλά ταυτόχρονα με διαχωρίζει από όλους αυτούς που έτυχε να γεννηθούν στην άλλη πλευρά αυτής. Τα κράτη και τα σύνορα μεταξύ αυτών δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα για εμένα. Θεωρώ πως πλέον η ύπαρξη των χωρών αποσκοπεί στην πιο εύκολη χειραγώγηση των ανθρώπων από άνθρωπο. Αυτό γίνεται μέσω της προπαγάνδας εναντίων των ΄΄ξένων΄΄ κρατών και εθνών δημιουργώντας κλίμα φόβου και μίσους εναντίων τους. Έπειτα με το πρόσχημα του εχθρού και της άμεσης απειλής από αυτόν, οι εκάστοτε κυβερνήσεις και ο στρατός μπορούν πιο εύκολα να καταπατήσουν ελευθερίες και δικαιώματα, να δημιουργήσουν πολέμους και δικτατορίες, και όλα αυτά στο όνομα της εθνικής ασφάλειας!

Η λειτουργία του στρατού βασίζεται στην εκμηδένιση της ανθρώπινης ζωής κάτι το οποίο αδυνατώ να φανταστώ. Ο τρόπος ζωής μου ως τώρα, αλλά και αυτός που σκοπεύω να ακολουθήσω στο μέλλον, ταιριάζει περισσότερο στη μορφή της κοινωνικής υπηρεσίας, πράγμα που μπορώ να εκπληρώσω μέσω της εναλλακτικής θητείας. Ο λόγος της επιλογής μου αυτής δεν είναι η εμπάθεια, αλλά η σαφής και συνειδητή κλίση της προσωπικότητάς μου στην κοινωνική προσφορά. Η απόφασή μου στηρίζεται όχι μόνο στις πολιτικές μου απόψεις, αλλά και στις εμπειρίες που απέκτησα με την δράση που είχα στον Ερυθρό Σταυρό, μία υπηρεσία που γεννήθηκε εξ αρχής για τη στήριξη του ανθρώπου που πλήττεται από τα δεινά του πολέμου. Το ενδιαφέρον μου είναι ο άνθρωπος και μόνο, γι' αυτό και θέλω να επενδύσω στην προστασία του.


Δεν θα μπορούσα λοιπόν να καταταχτώ στο στρατό και να σπαταλήσω εννέα μήνες από τη ζωή μου στην οποία θέλω να κάνω πολύ πιο ουσιώδη πράγματα. Σε ένα στρατό που κυριαρχεί η πειθαρχία και η απόλυτη υπακοή σε κάποιον θεωρητικά και μόνο ανώτερο, χωρίς το δικαίωμα να φέρεις τη δική σου άποψη για τα όσα συμβαίνουν. Σε ένα στρατό που σε εκπαιδεύει να σκοτώνεις. Σε ένα στρατό που σε υποχρεώνει να φυλάς σύνορα καθορίζοντας ταυτόχρονα την τύχη συνανθρώπων σου, απαγορεύοντάς τους την είσοδο σε μία χώρα. Σε ένα στρατό που στη δική μου περίπτωση θα με αναγκάσει να κάνω πράξεις οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τα πιστεύω μου για την ανθρωπότητα.


Πιστεύω πως ο στρατός είναι ένας πλέον αναχρονιστικός θεσμός, ο οποίος κατά την άποψή μου δε θα έπρεπε να έχει θέση στον 21ο αιώνα. Κατανοώ ότι η ανάγκη για στρατό συνοδεύει τον άνθρωπο από τα πρώιμα χρόνια της ιστορίας του, παρ' όλα αυτά πιστεύω πως είναι πια καιρός να μείνει στο παρελθόν. Οραματίζομαι έναν ενιαίο παγκόσμιο χάρτη με ανθρώπους που θα ζουν σε κλίμα ομόνοιας και αλληλεγγύης. Αυτές είναι οι αξίες που με εκφράζουν και σε αυτές θεωρώ ότι κρύβεται η λύση για πρόοδο.
Δεν θα φυλάξω αυτές τις νοητές γραμμές και δεν θα γίνω εμπόδιο σε κάποιον που θέλει να πάει να ζήσει σε ένα διαφορετικό μέρος από αυτό που έτυχε να γεννηθεί. Δεν θέλω να ενισχύσω, ακόμη και χωρίς όπλο, έναν από τους βασικούς μηχανισμούς που είναι υπαίτιος για την καταστροφή του κόσμου που ονειρεύομαι.

Καϊμάκης Χαράλαμπος
28/11/2016

Ημερομηνία: 
Παρασκευή, July 14, 2017