Γιώργος Πάτσης

Προς την στρατολογία Κορίνθου

Σχετικά με την απουσία μου
από το κάλεσμα του ελληνικού στρατού
τον Ιούλη του 2001

Αρνούμαι να υπηρετήσω τον ελληνικό στρατό, όπως και οποιοδήποτε στρατό, διότι αυτό έρχεται σε αντίθεση με την συνείδηση και τις αρχές μου. Θεωρώ ότι ο στρατός αποτελεί φονικό εργαλείο στα χέρια του κράτους, έτοιμο να χρησιμοποιηθεί όταν έχουν αποτύχει όλοι οι “ειρηνικοί” τρόποι αύξησης του πλούτου της αστικής τάξης.

Αρνούμαι να δωρίσω την αξιοπρέπειά μου σε αξιωματικούς φουσκωμένους από εθνική υπερηφάνεια, οι οποίοι θα προσπαθούν να με μετατρέψουν σε άβουλο oν, έτοιμο να σκοτώσει και να σκοτωθεί όταν η πατρίδα και το συμφέρον το ζητήσουν.

Το κράτος, η σημαία και η πατρίδα έχουν φτιαχτεί πάνω στα πτώματα και τις στάχτες των πολέμων. Έχουν επινοηθεί από την αστική τάξη, με σκοπό τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των μαζών. Η “επανάσταση” του 1821 δεν άλλαξε καμία από τις σχέσεις εξουσιαστών και εξουσιασμένων, απλά μετέφερε τον έλεγχο της εξουσίας από τουρκικά σε ελληνικά χέρια. Δεν είμαι περισσότερο τυχερός, επειδή έχω έλληνα και όχι τούρκο αφεντικό στη δουλειά μου.

Αισθάνομαι απέχθεια προς τον μηχανισμό που ευθύνεται έμμεσα για τα εφτά χρόνια δικτατορίας, με όλες τις συνέπειες που αυτό είχε στην κοινωνία και τους ανθρώπους. Είναι το ίδιο στράτευμα που έχει καταπνίξει εξεγέρσεις πριν και μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, έχει αποστείλει “ειρηνευτικά” στρατεύματα σε όλη την γη και ευθύνεται για τις αυτοκτονίες και την κακομεταχείριση των στρατιωτών.

Δεν αποτελώ μέλος καμιάς θρησκευτικής ή ειρηνόφιλης οργάνωσης, ούτε έχω την αξίωση να υπηρετήσω εναλλακτική θητεία. Αρνούμαι συνολικά την ιδέα του στρατού, της πατρίδας και της σημαίας, ως αναρχικός, ολικός αρνητής στράτευσης.

Γιώργος Πάτσης
Θεσσαλονίκη